Zakkai (12 februari 2016)

Regelmatig betalen wij "belasting" aan onze ratten.

De geselecteerde mannetjes waarmee ik door wil gaan in de toekomst

Dit is wat je in de avonduurtjes wel eens ziet. Alles ligt dan te slapen op het plateautje. Over een poosje gaat dat niet meer dan, worden ze hiervoor veel te zwaar en te groot.

Dit is ook fantastisch voor de ratten; een lekker warm zonnetje in januari. Lekker laaghangend en dan kun je in de middag (als rat) echt genieten van de warmte achter het raam.

Niet de hond, maar de rat in de pot vinden....

Onze maandelijkse voerbestelling (deze keer was er erg veel helemaal op, waardoor we fors in moesten kopen). Dit doen we bij de Baroen in Aalsmeer met een aantal mensen, waardoor de prijs mooi betaalbaar blijft voor ons allemaal en we gegarandeerd kwalitatief goed en vers voer hebben. Een week voor de aanschaf lag dit nog bij de landelijke groothandel van Garvo.
Omdat voer vijf maanden lang voldoende vitamines bevatten en daarna de voedingswaarde halveert, kopen we met elkaar vers voer in, om het daarna weer verder te verdelen. Echter zelf zijn we 'onze eigen grootste afnemer'. Deze manier van inkopen bevalt ons erg goed, omdat we zelf kunnen kiezen wat er in ons voer gaat en hoeveel.

2015

Ons 12,5 jarig bestaan op 7 februari 2015. Dit hebben we heel kleinschalig gevierd met enkele mensen die belangrijk waren voor ons en voor de rattery. Dit plantenbakje en deze tulpjes zijn nog herinneringen daaraan. Dankbare herinneringen aan een mooie dag.

Amzi, Dodek en Jaap Holm

De broertjes Husky

De Husky dumbootjes worden niet meer doorgezet in de rattery. Wat er nog geboren wordt aan dumbootjes, zal als huisdier verkocht worden.

Eén van de agouti-mannen die we momenteel nog in ons bezit hebben.

Een lekker vers eitje van de boer

Fred met zijn vriendje Jayden
(op jongere leeftijd)

Fredje volwassen, samen met Zimi

Alarmfase 1: Het vrouwtje wil het hok verschonen, in de ankers....

De jongere Husky-groep. Samen een lekker bakje kruiden weg eten...

De Huskymeisjes van 2015

Een Huskyman van het jaar 2015.

Jonge mannengroep in hun noodverblijf. Door het breken van een ruitje konden ze niet in hun verblijf blijven en zo kon ik deze bak ophalen bij Rattery Rivka. Hij staat er nog steeds met een kleinere mannengroep, die het ook uistekend naar de zin heeft in dit verblijf.

Jonge mannen van het begin van dit jaar

Kruidenzakje waar de meisjes mee gespeeld hebben, tot de gaten er in vielen.

Lekker zonnetje

Lekker snoepen van een bakje kruiden

Schoonmaken van edele delen...

Eén van onze rattenmoedertjes

Nog enkele vrouwtjes die ooit moeder geweest zijn hier in de rattery. Hier kwam Suzanne in de groep er bij.

Simeck

Simeck, voor hem heb ik gevochten toen hij ziek werd, maar ik heb de strijd niet gewonnen... Ik was gek op Simeck en ik ben nog steeds gek op zijn kinderen en kleinkinderen en alles wat er nog uit dit geslacht ratten bij mij woont.

Ach ja, sommige slaaphoudingen zijn niet altijd logisch, maar blijkbaar ligt dit erg lekker?!

Tjibbe en Wobbe. Twee heren die ook altijd een heel speciaal plekje in mijn hart zullen hebben. Evenals hun nakroost.

Tomer in een poging om aan de warmte te ontsnappen deze laatste zomer...

Het optrekje van de heren, nadat ze het stevig verbouwd hadden.... Alleen de buitenspanten staan nog overeind.

Tjibbe en Pike. Van kleins af aan al hele goede vriendjes van elkaar. Als ik dat weet, dan probeer ik dergelijke ratten altijd bij elkaar te houden in hetzelfde verblijf.

Hoe kan ik het gemakkelijkst mijn voetje wassen?

Josh heeft het warm...

Mooie herinneringen tussen 2005 - 2012

Amos, alias 'de Globetrotter', die besloot met ons op vakantie te gaan (ongevraagd).
Hij was als klein ritten van een week of zes tussen mijn vakantiespullen gekropen, nadat hij uit de kooi uitgebroken was. Gelukkig bleven we maar een weekje weg en heeft hij in die tijd een vijf-sterrenhotel gehad. Het Duitse voer lustte hij namelijk niet en dus was alles vers wat hij kreeg en ook deelde we ons brood met hem. 'Meneer' is er niet slecht afgekomen. Een telefoontje naar Nederland leverde hem de naam Amos op, naar de muis die de wereld rondtrok (uit een stripverhaaltje).

Onze rattengroep in 2007

Lui, luier, luist..... Hoeveel kilo zou dit zijn? Gemiddeld wegen de mannen hier tussen de 700- 800 gram...
Deze foto komt ergens uit 2010.

Deze foto moet ergens in dezelfde tijd gemaakt zijn.

Mijn Nagila

Pee Wee, dit moet ergens in 2009 zijn geweest.

Tonka, ook zo'n lieverd.

Eigenlijk zijn ze allemaal heel bijzonder.

Yoma, een rat die voor mij werkelijk onbetaalbaar lief en eigenwijs tegelijk was.

De laatste update is van 4 december 2016